anne sesi / kırmızı boya / semiha berksoy

semiha berksoy’un
“tüm renklerin aryası” sergisini gezdim ve çok etkilendim. Yenilikçi, cesur, yer yer ürkütücek kadar ruhunu açmış. Çırılçıplak.

resimlerin içinde bir kız çocuğu var gibi.
annesi olmayan bir kız.

semiha berksoy 8 yaşında annesini kaybetmiş.
ve sanki bütün resimler o boşluğun içinden konuşuyor.

baktıkça şunu hissediyorsun: her tuval bir sahne,her renk bir nota,her çizgi bir çığlık.

resimlerde sadece kendisi yok. oynadığı roller var.Arkadaşları var. babasına duyduğu kırgınlık var. opera var.
yalnızlık var.

sanki hayatını resimlerin içine yerleştirmiş. Sadece tuvale değil. çarşaflara çizmiş.buzdolabı kapağına çizmiş.
bulduğu her yüzeye çizmiş.

bir tür taşma hali. içinde tutamama.

hayran kaldım.

---

Çok yönlü ve ne istediğini bilen kişiliğiyle hem türkiye’de hem avrupa’da birçok ilke imza atan semiha berksoy (1910–2004), opera, tiyatro, sinema, resim ve edebiyat arasında dolaşan çok katmanlı bir sanatçı.

“tüm renklerin aryası” sergisi, sanatçının bu geniş dünyasını 200’ü aşkın yapıt üzerinden bir araya getiriyor.

erken dönem desenlerinden, opera temalı resimlerine, otoportrelerinden,ünlü çarşaf resimlerine uzanan seçki,
berksoy’un kendi mitolojisini kurduğu bir alan gibi. Yani sergi sadece bir resim sergisi değil.
bir hayatın sahneleri gibi.

---

sergi ilk olarak hamburger bahnhof – nationalgalerie der gegenwart’ta “singing in full color” adıyla sunulmuş
(6 aralık 2024 – 11 mayıs 2025).

istanbul modern’de ise ölçeği genişletilerek “semiha berksoy: tüm renklerin aryası” başlığıyla yeniden kurgulanmış.

serginin küratörlüğünü öykü özsoy sağnak ve deniz pehlivaner, asistan küratörlüğünü ise yazın öztürk üstleniyor.

Her çarşamba rehberli turlar düzenleniyor. Biz müzenin halka açık olduğu gün yani perşembe gittik. bence Bazı resimlerin karşısında, hiçbir tur rehberine ihtiyaç yok.çünkü resimler zaten konuşuyor. hatta bazen bağırıyor, arya söylüyor, çığlık atıyor.

Işın Güner Tuzcular