Kategori: ŞİİR
-

Aynada zaman
aynalara vurdum kendimiparam parça olsunlar diye anılar yüzüme kanlı çizgiler bırakırkenyüreğime koca bir damla oturduinat ettikalkmadı boş verdim ben de sonrasınıbırakmadı peşimi zamantaştı baktığım her aynadan bıraktım kendimi yüzüstü bu ırmağaboğulduğumu anladığımda artık çok geçti Ceyda Sevgi Ünal
-

🌙 AYNANIN ARDINDA
Gözümle baktığımgözümden mi çıkıyorYoksa aynabana benden daha mı yakın Cam değil bususkunluğun cilalanmış haliduruşumun içindebaşka ben, çatlaklardan sarkıyor Konuşuyor yüzümdeki yansımaSen değilsin sandığın her şeysin Yüzümde eski zamanın izigülümsemeyi unutmuş çocuklar Ayna kırılınca yedi yıl değilyedi hayat bölünüyorher bir parçada başka benkadim sırbütünlenmeyi bekliyor Ellerimi uzattımdokunamadım kendime aynabir gerçeklik değilbir…
-

BOĞA
Tam da ortasındaydım hayatın Heykellerim gibi Yolun kesiştiği yerde ··· Ne matadorun yakışıklılığı Ne de kameraya yerleşen Yeşil gözlerdi Beni ilgilendiren ··· Bir avuç su Bir avuç yemek Birazcık nefes Bir de sevilmekti belki de İstediğim sadece ··· Renkleri de tanımazdım Nefreti de Bedenime sürülen Vahşetin kokusuydu Beni öfkelendiren ···…
-

Benden Ötedeydi
Her şey bir adım ötedeydi sadece bir adım, içimdeki benden Dokunmak, sarılmak, kendimi haykırmak, göz kırpan yarınlar, saçlarını savuran renkleriyle hayat dışımdaki ben. Cümlelerin buluşması oradaydı, bakışlarımın anlamına kavuşması, damlaların göle dönüşmesi, olgunlaşması sevişmelerin , hayallerimin mekanı, oradaydı. Eksik olan neydi soramadım kendime yük olsun istemedim belki de. Ötede olan…
-

Öykünün Cinleri
“Öykünün cinleri düşlerime musallat olurken Razıel, kulağıma kadim bir kelime fısıldadı…Vee Selmera, geceyi mor bir hüzne sardı…” Öykünün cinleri dolandı gecedekırık bir saat kulesinindilsiz çanlarında beklediler zamanı. Her harftılsımdı kalemin ucunda,fısıltıyla doğdu kelimelerve suskunlukla mühürlendi. Sayfalar arasında gezindiler çıplak ayakla,unutulmuş çocukluk rüyasında,tozlu raflarında büyüdüler —büyülendik. Kimi, aşkı çaldı satırdan,kimi, korkuyu…
-

Zaman Aynı kalsın
“Gittiğin sabahı hatırlıyor musun? Omzunda küçük bir çanta vardı. Hava sisliydi. Sabahın erken saatleriydi Bakışın ve sözlerin eksikti. Kal demedim. Sen de döneceğim demedin. Gittin. Gri bir sabahta gökyüzü yorgundu. Söylenecek bir şey yoktu. Sustum.” Her sabah erken o iskelede Seni beklemek yazılı çizgilerimde. Bilirim gelmezsin. Yıllar oldu. Ama ben…
-

Gökyüzü
Gökyüzü mürekkep şişesiydi Yıldızlar parmak iziydi eski bir şairin Bulutların üstünde yürüyen atlar Zamanın yelelerini savurdu savrukça Kır çiçeklerinden yapılmış bir taç giydi gece Ay, sarhoş bir meddah gibi Hikayeyi başa sarıp sarıp anlattı uykusuzlara Bir düş ülkesi kuruldu oracıkta Çatıları yastıktan, sokakları uykudan Kapıları sadece rüya görenlere açık
-

Sessizliğin Çevresinde
Bütün sesleri bıraktım ardımda bir kuşun kanadına ilişti gürültü Şimdi içimde sadece bir yaprağın düşerken çıkardığı ses var o da rüzgâra emanet Kalbim, eski bir sandığın içi tozlu ama dolu Kilitli değil sadece açılmıyor ve bu da huzur unutulmuşluğun kucağında uyuduğum Gökyüzü battaniye üzerimde bulutlar ise annemin sessizliği Göl kenarında…
-

29 Genç İşçi
Yerin yedi kat altında,Ateşten bir LabirentSonsuz koridorlar, soluksuz koridorlarTek bir kapının ardında kurtuluşEmre, on yedisinde tesisatçıKara kocaman, umut dolu gözleriÇalışıp para biriktirip, mühendis olacakYaklaşan ejderhanın ateşiSiliyor hayalleri, boğuyor nefesleriRamazan’da kapalı MasqueradeRamazan’da yevmiye yokBoşlar madem, tadilata marş marşYoksulun olmaz söz hakkıDemir kaldırıp, harç karıyorlarBaretsiz, maskesiz, sigortasızKomi, garson, bir de DJAlışıklar üstelerine…
