Kategori: Hamit Ergüven
-
BOĞA
Tam da ortasındaydım hayatın Heykellerim gibi Yolun kesiştiği yerde ··· Ne matadorun yakışıklılığı Ne de kameraya yerleşen Yeşil gözlerdi Beni ilgilendiren ··· Bir avuç su Bir avuç yemek Birazcık nefes Bir de sevilmekti belki de İstediğim sadece ··· Renkleri de tanımazdım Nefreti de Bedenime sürülen Vahşetin kokusuydu Beni öfkelendiren ···…
-
Benden Ötedeydi
Her şey bir adım ötedeydi sadece bir adım, içimdeki benden Dokunmak, sarılmak, kendimi haykırmak, göz kırpan yarınlar, saçlarını savuran renkleriyle hayat dışımdaki ben. Cümlelerin buluşması oradaydı, bakışlarımın anlamına kavuşması, damlaların göle dönüşmesi, olgunlaşması sevişmelerin , hayallerimin mekanı, oradaydı. Eksik olan neydi soramadım kendime yük olsun istemedim belki de. Ötede olan…
-
Duygularıma ne oldu?
Alnındaki beyazlıklar olmasa ona “kara köpek” diye seslenecektim. Ama o beyaz lekeler işi değiştiriyordu. Maltepe – Bostancı arası her koşuya çıkışımda onunla karşılaşıyordum. Boynunda tasmasıyla, yanından geçişimi izlerdi hep. Bakışlarında gördüğüm şey sevinçten farklıydı. Oysa sahibinin onu iyi besleyip, sık sık yürüyüşe çıkardığına emindim, gördüğüm kadarıyla. Ama göz bebekleri…
Scribendi Infinitum - Sonsuz Yazı 