Scribendi Infinitum – Sonsuz Yazı

Gözümle baktığım
gözümden mi çıkıyor
Yoksa ayna
bana benden daha mı yakın

Cam değil bu
suskunluğun cilalanmış hali
duruşumun içinde
başka ben, çatlaklardan sarkıyor

Konuşuyor yüzümdeki yansıma
Sen değilsin sandığın her şeysin

Yüzümde eski zamanın izi
gülümsemeyi unutmuş çocuklar

Ayna kırılınca yedi yıl değil
yedi hayat bölünüyor
her bir parçada başka ben
kadim sır
bütünlenmeyi bekliyor

Ellerimi uzattım
dokunamadım kendime

ayna
bir gerçeklik değil
bir soru işaretiydi duvarda

Kırdım aynayı, dağıldım
her parça başka ben
biri seven, biri terk eden, biri kalan
biri hâlâ arayan …

Burcu Türker