Her şey uzak düşmüştü ona

Kendinden çok uzağa

Bilinci mi kovalamıştı onu

yoksa istenci mi bilemedi

Uyku girmedi gözüne

kaçtı sanki mahpusluğundan

iyice açmıştı oysa

ışık girsin diye

Yazdıklarının arasında kalmıştı

aşk şimdi,

duvarın ötesinde bekleyen

sevgili gibi

Kendini her gün

yeniden yaratan

doğa gibi olamadı

bu sabah

Duyamadı

belleğin sessizliğinde

büyüyen yankıyı

Paylaşılan bir bilinmez miydi

hayat

yoksa nefes alışverişin

sıradanlığı mı

anlayamadı,

derinlerde yitip giden

ses gibi