Bir bakarsın karıncalar sarmıştır

yerdeki böceği 

bir zamanlar arkadaş olsalar da

taşımaktır niyeti

yuvasında bekleyen yavrusuna

Bir bakarsın yağmur düşer toprağa

hayat olur akar

okyanus olur

buluşur mercanlarla 

Bir bakarsın bir boz ayı seslenir

aramaktadır kaybettiği, 

ona hayat veren

beyazın soğukluğunu

gecenin ışıldayan şarkılarını

bir de

Bir bakmışsın 

yaşatmaktasın ormanı

sonra yok etmektesin onu

bazen de yok edersin kendini de

ama kökler gülümsemektedir

yine de

Bilirsin 

Güneş doğar hep aynı yerden

sonra gizler yüzünü

karşıdan

Hayat yer değişir ölümle

bir bakarsın

ölüm, sıra benim der

düşersin toprağa

toprak kucaklar seni

sen olarak

sonra da fırlatır atar 

bir başka şey  olarak

Zaman

dönme dolap gibi

döner durur

bir dokunur gökyüzüne

sonra değer eli yeryüzüne