Attım sesimi kuyuya

ses verdi taş,

ses verdi toprak

Yarım kalmış hayatlar

tamamlanmamış şarkılar vardı,

bir de yardım çığlıkları

Su sessiz kaldı

Baktım aşağıya

yoktu yüzüm

Attım bir taşı kuyuya

sordum, nedir derdiniz,

dostumuzu yitirdik

dediler,

susmuştuk

dediler,

sıra bizdeymiş

Attım bir avuç toprak

ses gelmedi

sesini yitirmiş

meğer

yumdu gözlerini

Masallar da yok

Midas’ın kulakları da

Attım bir taş havaya

düşmedi yere

takıldı bir çatıya

Dönüp bakmadı kimse

HAMİT ERGÜVEN

EKİM 2026